Twee handen schoon gebleven

Twee handen schoon gebleven
door onpartijdigheid;
wie durft ze uit te steken
en noemen God gewijd?

Twee ogen uitgekeken
geen ander meer zien staan;
wie zou ze durven sluiten
en zo ten einde gaan?

Twee oren doof gebleven
voor andermans verdriet;
wie zou daarmee nog horen
een hoopvol mensenlied?

Met handen, ogen oren
door keuze vroeg of laat
herscheppen wij de aarde
tot alle goeds in staat.

Dan delen wij het leven
met al het lief en leed;
wij nemen en wij geven
die dag komt, ooit, godweet.

Geen leed blijft ongeweten
geen traan blijft ongezien;
geen man, geen vrouw vergeten
God is ons aan te zien.

(T.: Jan van Opbergen / M.: is te zingen op veel melodieën: Roept God een mens tot leven; Gij zijt in glans verschenen; Geef vrede; O hoofd vol bloed…)

Reacties zijn gesloten.