Vreugde, vreugde, louter vreugde

Zondag 1  juli

Bijbellezing: Habakuk 3: 17-19: Filippenzen 4: 4-7

Voorganger: ds. Caroline der Nederlanden

Alweer meer dan tien jaar geleden op studiereis in India hoorde ik de opmerking: “Deze mensen komen in de viering niet om nogmaals ondergedompeld te worden in hun misére, maar om even te ontsnappen uit hun sores.” In de kerk, in een viering gaat er het niet altijd even vrolijk aan toe. Toegegeven: het is nodig en onmisbaar dat de nood van de mensen een plek krijgt in de viering, maar durven wij het ook aan om voluit de vreugde te laten klinken, en in één adem door na een gebed om ontferming voluit de lof te zingen voor God? Want is dat niet de kracht om het vol te houden in al je sores, is dat niet de kracht van leven?

Reacties zijn gesloten.