Kerkdienst van zondag 14 februari 2016

De weg die Jezus volgt, voert hem de woestijn in. Veertig dagen lang vast hij. Anselm Grün zegt daarover. “Vasten als afzien is veelmeer een uitdrukking daarvan dat we aan God toebehoren en niet aan de wereld, dat we aan onszelf toebehoren en niet aan onze hartstochten en verslavingen, onze behoeften en wensen.” In de woestijn komt het er voor Jezus na veertig dagen op aan. Welke stem volgt hij als de duivel hem allerlei verleidingen voorspiegelt? Dat hij gekozen heeft de stem van God te volgen, blijkt wanneer Jezus bidt in Getsemané. Laat Uw wil gebeuren. Maar voor zijn leerlingen is dat nog de vraag. Tot twee maal toe spoort Jezus hen aan te bidden, dat zij niet in beproeving komen. Toch vallen zij in slaap. Welke stem volgen wij in dit leven, deze wereld? Aan wie behoren wij toe? God en onszelf? Of onze hartstochten en verslavingen, onze behoeften en wensen? De lezing is Lucas 4:1-13 en Lucas 22: 39-46.

Komende zondag is er avondmaal. Dat ook de kinderen in onze gemeente daarbij horen, is gelukkig al een vanzelfsprekendheid geworden. Om hen vertrouwd te maken met het Avondmaal, mogen zij (net als met Pinksteren 2014) bij het komende avondmaal samen met de diakenen en ouderlingen brood en wijn uitreiken. En klinken de woorden bij het avondmaal in eenvoudige taal.