Kerkdienst van zondag 3 april 2016

Wat ik wel weet….
Lezing: Lucas 24:13-35
Hoe vaak gebeurt het niet dat je verrast wordt door iets wat van de andere kant komt. Dat het bijzondere van het leven niet zit in wat je er zelf van maakt, maar wat je overkomt. Een kind dat lacht, de natuur die verwondert , een mens die je met zijn goedheid verrast. De wandelaars lopen somber gestemd naar Emmaüs. Hun verwachting dat Jezus de Messias is, is kapot geslagen op het kruis. Het lijkt alsof ze weer naar ‘AF’ lopen, als ze worden verrast door een toevallige voorbijganger. Hij loopt met hen op en legt hen de Bijbel uit. Dat geloven niet alleen een succesverhaal is, maar ook door lijden heen gaat. Langzaam aan ontdekken ze dat het verhaal van God, van Jezus misschien nog lang niet voorbij is.
In hen begint weer een vlam te gloeien en bij het breken van het brood, herkennen ze ineens in deze vreemde mens Jezus.
Zo kan je dus Jezus herkennen in een mens, die je eerst vreemd is. Die je een uitleg geeft, die je ogen opent en die het vuur dat je was kwijt geraakt, weer aanwakkert.